13 februari 2008
De koloniale koopmanshuizen, de pontjesbrug, Fort Amsterdam. Het is slechts een greep uit de vele bezienswaardigheden die de hoofdstad van de Nederlandse Antillen te bieden heeft. Zelfs na twee weken hebben we nog niet alle hoofdattracties weten te bezoeken of bezichtigen. Er bestaat dus niet zoiets als ‘een dagje Willemstad’, zo hebben we gemerkt. Lees verder »
12 februari 2008
De westelijke zijde van Curaçao heeft een hoop moois te bieden en het afrijden van de ‘weg naar Westpunt’ is dan ook meer dan aan te raden. Vanaf het midden van het eiland loopt de woestijnachtige Vlakte van Hato en vlak voor Westpunt liggen twee interessante natuurparken: ‘Shete Boka’ en het Nationaal Park ‘Christoffelpark’. Shete Boka is een park met routes langs de inhammen van de noordkust, waar de woeste zee onophoudelijk op de kliffen van kalksteen beukt. Het Christoffelpark herbergt een willekeur aan natuur, waaronder het hoogste punt van Curaçao, de Christoffelberg. Lees verder »
11 februari 2008
Op de Noordkant van Curaçao ligt een van de ‘geheimen’ van het eiland; een attractie op een voor toeristen haast onbekende locatie: de oude dragstrip. Enkele onverharde wegen rond plantage Koral Tabak leiden naar de lap asfalt in de ‘middle-of-nowhere’. De 400 meter lange baan is elke zondag het decor van illegale dragraces en ander vermaak met voertuigen. Daarnaast fungeert de dragstrip ’s avonds als drop-off punt voor drugshandelaren en overdag is het er vooral erg verlaten. Een leuke attractie dus, voor wie van snelheid houdt. Lees verder »
10 februari 2008
Curaçao wordt al snel geassocieerd met witte zandstranden, helder blauw water en gestrande vissersbootjes. Kortom: stranden zoals men die kent uit de op curaçao opgenomen tv-serie Bon Bini Beach. De afgelopen 10 dagen hebben we een hoop stranden bezocht. Een overzicht van de door ons bezochte stranden, van Oost naar West. Lees verder »
1 februari 2008
In Nederland is het nog altijd een ronduit belabberde winter, maar wij (Arjan, Vincent en ik) genieten inmiddels van een nog veel slechtere winter op Curacao. Met een minimum van 25 en een maximum van 31 graden zit schaatsen op natuurijs er hier duidelijk niet in.
Na een prima verlopen vlucht, van zo’n 10 uur zijn we afgelopen dinsdag iets na 5 uur plaatselijke tijd op Hato Airport aangekomen. Inmiddels zijn we twee dagen verder en hebben we al lekker kunnen acclimatiseren. We praten Nederlands, eten Venz hagelslag en betalen weer met guldens, kortom: het is net of we thuis zijn. Lees verder »
