Arjan Assink is de eerste gastschrijver op Martijn Smeets Fotografie, in de vorm van dit weblog over zijn beleving van de vakantie van 2007; de roadtrip door Frankrijk. Ik had Arjan uitgenodigd om een stukje te schrijven over zijn ervaringen tijdens een vakantie waarin de camera een groot aandeel opeist. Arjan heeft deze uitnodiging aangegrepen en een leuke aanvulling op het op deze website gepubliceerde materiaal geschreven.

Roadtrip met een camera

Door: Arjan Assink

Na onze laatste vakantie naar Frankrijk heb ik met Martijn afgesproken nog een stukje te schrijven voor op zijn website. Dit is voor mij een mooie gelegenheid om de wereld een uniek inzicht te geven in het proces van het fotograferen zoals zich dat voltrokken heeft bij een groot deel van de foto’s die je op deze website kunt terug vinden.

De reis naar het Zuiden

De vakantie begon gelijk goed, we vertrokken ’s ochtends vroeg in de stromende regen met onze paarse twingo zuidwaarts. Alle koffers, slaapzakken, tenten, kussens en kookgerei werden zo snel mogelijk in de achterbak gegooid om te zorgen dat het niet allemaal drijfnat werd, wat zorgde voor een minder dan optimale indeling van de auto, maar alles kon nog net mee. Gedurende de eerste paar uur was het nog even settelen in de auto, maar onder begeleiding van keiharde muziek kwam het vakantie gevoel toch echt tevoorschijn.

Na een lange dag flink door rijden kwamen we aan bij onze eerste stop, een Camping Municipal in Benon. Zodra de tent staat begint het gedonder, de camera tas komt te voorschijn. Er moest nog eten geregeld worden, en aangezien we allebei geen zin hadden in iets dat te veel moeite kost, wordt er gekozen voor pizza. Aangekomen in een naburig dorpje wordt zodra de pizza besteld is de camera uit de tas getrokken, en nog voor we hebben gegeten is het eerste Franse dorpje al het slachtoffer van de camera-woede van Martijn. Er moet gezegd worden dat dit wel een uiterst productieve manier is om op je pizza te wachten, want de sessie resulteerde meteen al in een paar hele mooie foto’s. De trend is voor de rest van de vakantie gezet.

Vanuit Benon vindt de eerste echte foto-trip plaats, naar La Rochelle, een klein vissers stadje aan de Atlantische kust. Hoewel La Rochelle erg toeristisch is, is er nog steeds een heleboel te zien van de originele muren en torens om het stadje heen. Dit soort historische gebouwen zijn natuurlijk altijd leuk om te zien en, zeker voor Martijn, om te fotograferen. De dag dat we door La Rochelle liepen was het heerlijk weer, iets waar we ook de rest van de vakantie zeker niet over mochten klagen, iets dat het leuk doet op foto’s, maar ook de hele dag natuurlijk een stuk leuker maakt.

Even rustig aan

De volgende stop na Benon was op Cap Ferret, waar een aantal vrienden van ons zich al een tijdje bezig hielden op Le Truc Vert, een surfers camping vlak bij het strand. En na een paar dagen Cap Ferret hebben we iets zuidelijk nog een stel andere vrienden bezocht, ook aan de Atlantische kust, maar nu iets boven Biarritz, in Labenne. In dagen aan de kust werd fotografie afgewisseld met een flinke tijd heerlijk aan het strand liggen. Natuurlijk kan Martijn de Atlantik Wall of een stuk droog gevallen zee met bootjes er op niet zomaar links laten liggen, maar gelukkig is er tussen de foto’s door tijd genoeg om het lekker rustig aan te doen.

Het laatste deel van de roadtrip leidt via de Pyreneeën naar het oosten van Frankrijk, maar na een bezoek aan Lourdes slaat de sfeer van de vakantie even om. De harde schijf crash van Martijn z’n laptop, waardoor hij al zijn foto’s lijkt kwijt lijkt te zijn, ontneemt hem enkele dagen de zin om foto’s te maken, iets wat ik op vakanties nog nooit heb meegemaakt. Nadat Martijn uit zijn sippe-periode is ontwaakt moeten alle gemiste foto’s echter wel weer worden ingehaald, dus af en toe verdwijnt hij vlak voordat we onze heerlijk crêpes fabriceren nog even het dorpje in voor een paar foto’s.

Op stap met tunnelvisie

Op het moment dat je samen met Martijn door een stad, dorpje of waar dan ook loopt, moet je altijd op letten of hij zijn camera bij de hand heeft. Zodra Martijn een camera in zijn hand heeft, ziet hij de wereld alleen nog maar in foto’s. Alles wat een aparte vorm of kleur heeft trekt onmiddellijk zijn aandacht, en in zijn hoofd heeft hij de foto al gemaakt. Het probleem dat zich echter nog al eens voor doet is dat zo’n foto maken in werkelijkheid iets langer duurt. Het kan dus voorkomen dat als je naast je kijkt, er helemaal niets is, waar 10 seconden geleden Martijn nog liep. Je kunt er dan donder op zetten dat hij gehurkt over een takje zit dat uit het land omhoog steekt en dat natuurlijk gefotografeerd MOET worden!

Een balansdag

De conclusie is dat een vakantie met Martijn prima vol te houden is, maar als de vakantie drie weken duurt, moet een fotografie-dag af en toe worden afgewisseld met een balansdag, bij voorkeur aan het strand! Op deze manier hou je het best drie weken met elkaar uit, in een tentje en een kleine twingo, en heb je nog een geweldige vakantie ook!