Met een reis door Frankrijk en in het bijzonder de Pyreneeën en de Ardeche, is een bezoek aan een van de vele grotten eigenlijk een verplicht nummer. In de Pyreneeën waren we geen interessante grot tegengekomen, maar in de Ardeche konden we er bijna niet omheen: de folders van de verschillende grotten vlogen er bijna om onze oren. We hadden besloten dat we inderdaad wel een grot wilden bezoeken, maar wisten nog niet welke. Elke folder omschrijft de betreffende grot alszijnde “één van de mooiste van Frankrijk”. Alleen de Grotte de la Cocalière hebben een dergelijk officiëel predikaat gekregen, te weten: “één van de drie mooiste grotten van Frankrijk”. De felle concurrentiestrijd in de regio heeft de andere grotten waarschijnlijk aangezet tot het gebruik van soortgelijke slogan.

Uiteindelijk hebben we dus voor de Grotte de la Cocalière gekozen en we hebben een benauwde en deels bewolkte dag benut voor het bezoek. Na een rit van een half uur (vanaf Ruoms) betaling van 7,50 euro konden we een klein uur later met de gids de grot bezichtigen.

De rondleiding door de grot duurde een goed uur en was absoluut prachtig. Naast de vele stalagtieten, stalagmieten en zogenaamde gordijnen, had de grot ook nog enkele bijzonderheden als een heuse parel en ondergrondse meren. De parel lag in een natuurlijk gevormd bakje en stuiterde op en neer bij elke druppel die er in het bakje viel. Door de vochtafzettingen op de kern en het vele bewegen is deze in de loop der jaren gepolijst tot een mooie ronde parel. De ondergrondse meren hebben een diepte die variëert van enkele decimeters tot ruim twee meter. In een deel van de grot liggen deze meren in de vorm een trap in de grot, waarbij het helderblauwe water voor een prachtig effect zorgt.

De Grotte de la Cocalière is bovendien een nog ‘levende grot’, wat zoveel wil zeggen als dat de afzettingen op de druipstenen nog zeer jong zijn en nog altijd verder ontwikkelen. Dit jonge karakter van de grot uit zich in de schitterende kristalachtige glinstering die op de druipstenen te zien is, iets dat ik zelf nog nooit gezien had.

Naast deze natuurlijke aspecten zijn er in de loop van de jaren ook vele ontdekkingen en opgravingen gedaan, welke eveneens in de grot te zien zijn.

De terugweg van de uitgang naar het parkeerterrein ging per ‘petit train’, wat voor alle aanwezige kinderen het hoogtepunt leek. Buiten de grot zelf zijn nog een groot aantal historische opgravingen en ontdekkingen te bezichtigen, waaronder dolmen en oude huizen.

De grot is dus een absolute aanrader voor wie zich in deze regio bevindt en graag een grot wil bezoeken. Enige minpunt: je mag er niet fotograferen of filmen.

Nederlanders op vakantie

Tijdens het bezoek aan de Grotte de la Cocalière hebben we ons nog wel behoorlijk geschaamd voor onze afkomst. Het merendeel van de groep toeristen was Nederlands en een hoop van hen vonden het nodig om tijdens de uitleg van de Franse gids de hele tijd “Wat zegt ‘ie nou?” te roepen. Dat is natuurlijk best één keer grappig, maar daarna wordt het erg irritant voor diegene die nog wel een paar woorden Frans begrijpen.

Ook het aanraken van de diverse druipsteenformaties was ronduit asociaal. Ik kan me herinneren dat ik het als klein kind niet hoefde te proberen om de druipstenen aan te raken en dat als ik het wel deed ik een reprimande van m’n ouders kon verwachten. Wij zagen het tegenovergestelde gebeuren: een vader die z’n dochtertje optilt om haar een stalagtiet aan te laten raken. Of nog erger: een stel Hagenezen die het nodig vonden om hun namen in het druipsteen te krijten toen de gids even niet keek, maar vervolgens wel de filmende bezoeker verraden…

Zoals ik al zei is Grotte de la Cocalière een nog levende grot en het aanraken van de glinsterende formaties kan duizenden jaren aan ontwikkeling vernietigen. Ik kan er persoonlijk echt niet bij dat mensen zo stom en asociaal kunnen zijn. Ik weet neit wat het is met Nederlanders als ze op vakantie zijn. Men lijkt dan plotseling de instelling te hebben dat als iets niet van hen is, ze er ook niet voorzichtig mee hoeven te zijn.

We hebben ons er in ieder geval goed aan geërgerd en een goede poging gedaan om onze komaf niet te laten blijken.

Een aantal landgenoten hebben het bezoek aan de grot wel enigszins weten te verpesten, maar als we dat buiten beschouwing laten, dan hebben we gewoon een prima dag gehad en een erg mooie grot bezocht. En de volgende keer gaan we nog beter ons best doen op de Franse taal om onder het stempel ‘asociale hollander’ uit te komen.