Met lichte schaamte moet ik bekennen dat het alweer even geleden is dat ik een update over de kittens heb geplaatst. Tijd voor een fors verhaal dus! Inmiddels zijn de kittens al ruim 13 weken oud, hebben ze allemaal een naam, en rent het zowel buiten als binnen als idioten rond.

No more Smokey and the Bandits

Alhoewel Smokey nogsteeds Smokey heet, is het plan om een van de andere ‘Bandit’ te noemen al geruime tijd definitief van de baan, helaas. Buiten het gezin waren de reacties op ‘Smokey and the Bandit’ erg enthousiast, maar intern kon het op weinig bijval rekenen… Uiteindelijk heeft het ‘engelse dropje’ de naam Snoopy gekregen, en is de grote zwarte beer maar naar de beroemdste inwoner van Blijdorp, Bokito, vernoemd: Boki. Smokey, Snoopy en Boki dus.

Hadden de kittens ten tijden van de vorige update nog felblauwe ogen, inmiddels zijn deze alledrie groen geworden. Wel jammer natuurlijk, maar ze zijn er niet minder mooi door geworden, hoogstens iets minder schattig. De afname in schattigheid kan overigens ook veroorzaakt zijn door het formaat van de beesten: Boki is veruit de grootste en lijkt z’n moeder snel in te gaan halen, en Smokey en Snoopy zijn de afgelopen weken eveneens flink gegroeid. Waren het enkele weken geleden nog wat koddige kittens met vreemde proporties, inmiddels hebben ze alledrie normale verhoudingen gekregen.

Met het groeien is ook het spelen snel toegenomen. In eerste instantie vooral met elkaar, maar naderhand ook met Tigri, die op een gegeven moment ook voor de prijzen leek te gaan. Mooi om te zien hoe ze de kittens hun gang laat gaan, maar ze tegelijkertijd toch het een en ander bijbrengt. Een leuk detail: wanneer twee kittens op elkaar af rennen en duiken, komen de pootjes op dezelfde hoogte aan, maar wanneer Tigri dit doet, komen haar poten vaak ter hoogte van de kop van een van de kittens aan, met alle gevolgen van dien. Vervelend voor de kitten, maar leuk voor de toeschouwers!

Kikkers!

Dat Tigri een prima moeder gebleken is, heb ik al verteld, maar het blijft leuk om te zien hoelang dit nog door gaat. Zo geeft ze de kittens nu nogsteeds dagelijks borstvoeding, ook al eten ze al sinds de 6e week zelfstandig. Interessanter is echter het leren jagen, dat een paar weken geleden langzaamaan begonnen is. Dat begint met een Tigri die een dode kikker naar binnen brengt, om die aan haar kroost te voeren en een week of wat later is dat een nog levende kikker, die ze geacht worden zelf te doden. Het is vertederend om te zien hoe ze met de kikker in de bek komt aanzetten en dan op zoek gaat naar de kittens (wat vaak een hele opgave is). Ook de wanhoop als ze ze dan niet kan vinden is niet te missen. De eerste paar keer wisten de drie belhamels niet echt wat ze met ‘hun’ vangst’ aan moesten, totdat hun moeder liet zien hoe ze de kikker dan op moesten eten. Een van de volgende keren wist Smokey weer niet wat de bedoeling was met die nog levende prooi. Na er een kwartier mee rondgelopen te hebben lukte het ze toch nog om het beestje uit z’n lijden te verlossen.

Over prooien gesproken: Snoopy heeft d’r eigen fulltime prooi: een kous waar ze al weken mee rondloopt. Het ding is echt van haar, en de andere twee moeten er dan ook echt vanaf blijven. Zo nu en dan doet ze er een tijdje niets mee, en een paar dagen later komt ze de kous weer tegen, om er dan weer pronkend mee rond te lopen. Ze is trouwens ook de grootste angsthaas van het stel (naar het voorbeeld van Tigri waarschijnlijk) en aan veel meer dan die kous waagde ze zich een tijd lang nog niet. Dat kan natuurlijk ook komen door het feit dat ze de kleinste van de drie is en daardoor vaak het onderspit moet delven.

Suicidale kittens

Het lijkt erop dat de kittens nu al levensmoe zijn; ze hebben alledrie al een bijna dood-ervaring meegemaakt, die ze ook nog eens zelf veroorzaakt hebben. Nadat Boki zonder al teveel ellende in het bad was gevallen, heeft Smokey dat nog even dunnetjes over gedaan. Toen was er echter niemand in de buurt, waardoor hij pas na een tijdje werd opgemerkt. Op dat moment kwam hij telkens maar heel kort boven om dan even te piepen en weer naar de diepte te verdwijnen. Na uit bad gevist te zijn heeft Smokey toen nog een kwartier lang water opgehoest. Z’n broer, zus en moeder hebben hem vervolgens nog verder verzorgd door hem grotendeels droog te likken (met onze hulp overigens).

Snoopy was de volgende met een poging zichzelf van het leven te beroven, door te uitbundig met het handvat van een linnen tasje te spelen. Het linnen tasje lag op een tafeltje en op een zeker moment is Snoopy er met d’r nek in vast komen zitten. De andere twee leken dat alleen maar een aanleiding te vinden om nog meer met d’r te spelen, waardoor Snoopy weer rondjes begon te draaien en uiteindelijk alleen nog maar op de achterpoten kon staan. Pas toen ze begon te gorchelen werd ze door mij ontdekt en op dat moment viel het al niet meer mee om d’r los te krijgen. Weer op het nippertje dus…

Smokey is daarna nog een keer twee etages naar beneden gevallen, iets dat je ook niet moet doen als kitten als je pas een week of 7-8 oud bent…

Boki lijkt nog de minst labiele van het stel: hij is slechts éénmaal fors van de trap gevallen…

Leuk geprobeerd allemaal, maar zo makkelijk komen ze natuurlijk niet van ons af!

Blinde paniek

Smokey liet twee weken geleden nog mooi zien hoe kittens reageren in blinde paniek. Na zijn badkuip incident zou je verwachten dat hij ver van water uit de buurt zou blijven, maar toch vond hij het nodig om de stapstenen in de vijver te proberen. Op de tweede stapsteen leek een waterlelie blad een mooie voortzetting van de route. Smokey plaatste beide voorpoten op het blad en zakte in één klap het water in. Hij wist zich nog net terug op de steen te werken, zonder er helemaal in te vallen, en rende toen als een idioot weg, de andere kant op. Helaas was dat de verkeerde kant, want ook daar was water en ook die waterlelie bladeren waren niet geschikt om op te staan. Na dit uitstapje rende het beest als een bezetene over de stapstenen de tuin in, om na een paar minuten pas weer tevoorschijn te komen. Een volwassen kat had dit toch wel vestandiger aangepakt…

Drie kittens, drie verschillende karakters

Het zijn ondertussen echt drie heel verschillende katten aan het worden. Boki is de beer en belhamel van het stel; hij is enorm, lijkt nergens bang voor en gaat overal vol in. Zijn grootste passie: eten, hij is inmiddels nog eerder bij de koelkast dan z’n moeder.

Smokey is de aanhankelijkste en een beetje een mensen-kat. Hij slaapt het meest bij ons en wil ook vaak en graag aangehaald worden. Snoopy is daarin weer een stuk eigenzinniger en een beetje een mini-Tigri: aanhankelijk wanneer het uitkomt en heel angstig. Dat laatste is waarschijnlijk veroorzaakt door de forse klappen die ze in de eerste weken (tijdens het opvoeden) gekregen heeft. Ondanks die eigenzinnigheid is Snoopy toch wel echt mijn favoriet geworden.

Foto’s

Door alle drukte van de afgelopen maand heb ik helaas heel weinig tijd en kans gehad om nieuwe foto’s van de kittens te maken. Vorige week heb ik nog enkele foto’s kunnen maken en de komende weken lijken er verder weinig kansen te komen, aangezien ik een aantal weken door Frankrijk ga trekken.

De foto’s die bij dit artikel horen zullen spoedig volgen, maar door de hard disk crash (zie een van de volgende posts) van m’n iBook moet ik daarvoor eerst een backup terugplaatsen en de foto’s opnieuw exporteren.