De rondrijs door Florida bracht ons van Homestead over de US Highway 1 helemaal zuideljk naar Key West. De Florida Keys is de 160 mijl langgerekte eilandenketen ten zuiden van Florida.

Key West is het meest uiterste puntje van Florida dat met de auto te bereiken is en om die rede al een mooie bestemming om naartoe te rijden. Tel daar het schitterende weer, het bijzondere landschap en de caribische levensstijl bij op, en je hebt alle redenen om de rit te maken.

Kat op Florida Keys

De eerste mijlen vanuit Homestead lopen langs de Everglades, waarbij het uitgestrekte moerasland het beeld bepaald. Her en der waarschuwen verkeersborden ons voor overstekende krokodillen. We hebben er daar overigens geen gezien. De langgestrekte weg komt vervolgens uit op Key Largo (bekend als een paradijs voor snorkelaars en duikers). Vanaf dat moment gaat de route richting Key West. De eerste 50 mijl gaat over overwegend brede eilanden, althans, breed genoeg om nog enkele woonwijken links en rechts van de US 1 te herbergen. Vanaf de Matecumbe Keys, en met name na het passeren van het dorpje Marathon veranderen de brede eilanden in langgerekte stroken land waar niet veel meer dan de US 1 en net genoeg bomen om de zee niet te kunnen zien op passen, afgewsseld met veel grote bruggen.

Na Marathon brengt de route ons ook over de enorme beroemde bruggen, waaronder de Seven Mile Bridge. Het fenomeen dankt zijn naam aan het feit dat deze ook werkelijk zeven mijl lang is. Halverwege de brug gaat het wegdek enorm omhoog, om de grotere scheepvaart een doorgang te kunnen bieden. De huidige Seven Mile Bridge is sinds 1982 in gebruik. Voor die tijd maakte men gebruik van de oude brug, welke nog altijd naast de nieuwe brug loopt. Op enkele punten zijn er delen wegdek uit verwijderd, ter bevordering van de scheepvaart. De oude brug is een typisch voorbeeld van de Floridiaanse instelling: een nieuwe weg wordt gewoon naast de oude gelegd, waarna de oude weg uit gebruik genomen wordt, zonder deze te verwijderen.

De oude Seven Mile Bridge (gebouwd in 1902) wordt nu gebruikt voor bestemmingsverkeer naar een geisoleerd eilandje dat zich halverwege de brug bevindt, en voor hardlopers, vissers en dergelijken.

Op de Florida Keys bevinden zich ook nog een hoop State Parks. Enkele van die parken huisvesten de Key deer, een hertensoort die zich enkel op de Florida Keys bevindt. Deze soort wordt met uitsterven bedreigd, en men wordt op dit stuk weg dan ook gemaand om rustiger te rijden (“Speed kills deer”). Het is mooi om te zien hoe eigenlijk iedere weggebruiker zich hieraan houdt. Bij het inkijken van een landweggetje op de heenweg, zie ik toevallig net een Key hert staan. Het was kort en het is niet veel, maar het voegt toch weer wat toe aan de beleving van de Keys.

De Florida Keys bevatten maar weinig stranden. het merendeel van de kustlijn bestaat uit rotsen of uit begroeide wateren. De paar stranden die er te vinden zijn (waaronder op Key West) zijn bezaait met palbomen en kennen zeer rustig water. Het zand is er prachtig wit, zoals aan een groot deel van de zuidelijke Atlantische kust, en de zeer langzaam omlaag lopende bodem is bezaaid met watervegetatie. Het grootste deel is echter losse vegetatie, maar door de windrichting lag het nu overal aan de kustlijn van de Keys.

Key West strand met palbomen

Op veel plaatsen aan de kustlijn liggen plaatselijke jachthaventjes, met gebouwen die geverfd zijn in de pastelkleuren zoals die hier in Florida bijna overal te zien zijn. Op veel plaatsen zijn huizen, restaurants en gebouwtjes te vinden die duidelijk al in geen tijden bezocht zijn. Ook dat is typisch Florida: gebouwen en huizen worden gewoon verlaten zonder dat er daarna nog iets mee gebeurd. Het meest extreme voorbeeld is een al jaren verlaten camping in de buurt van Orlando.

Papa Joe's Restaurant, Florida Keys

Na een strandbezoekje, met een flink brandende zon, op Key West zijn we de US 1 weer noordwaarts gereden, waarbij we onderweg nog her en der gestopt zijn om wat beelden vast te leggen. Zo hebben we op een verlaten priveterrein nog een mooie zonsondergang mee weten te pakken, terwijl we ondertussen belaagd werden door muggen en ander ongedierte.

Zonsondergang op de Florida Keys

Na zonsondergang werden we op de terugweg begeleid door het nodige weerlicht boven de Everglades (welke vanuit de eerste helft van de Keys nog te zien zijn). De avond ervoor viel dit onweer ons ook al op. Elke paar seconden lichten er enkele schimmen van bliksemschichten op in de wolken. Slechts zelden schiet de bliksem uit de wolken tevoorschijn. Het weerlicht houdt uren aan, terwijl het op dezelfde plaats blijft hangen.

Voor de volgende dag staat een bezoek aan Miami op het programma. De volgende dagen willen we de oostkust nog afrijden tot aan West Palm Beach, om vervolgens via de Everglades naar de westkust, de Gulf Coast, te rijden. De rit teller van de Ford Taurus SE geeft ondertussen al ruim 500 mijl aan, met nog een hoop in het vooruitzicht.

Update:

Alle foto’s van Florida zijn te zien in de gallery: