Het eerste teken van leven vanuit New York, live vanuit battery Park. Althans, mijn eerste teken van leven vanuit New York. Het is helaas niet mogelijk het weblog regelmatig bij te houden, doordat ik bij het hotel geen onbeveiligde wifi verbinding te pakken weet te krijgen. En om nou een heel dagdeel met m’n laptop te zeulen gaat ook wel wat ver.

Waarschijnlijk gaat het dus ook niet lukken om gedurende de week foto’s online te zetten. Ik ga wel proberen er een aantal in het weblog te verwerken.

Hierbij dus meteen een verslag van alles wat we tot nu toe gedaan en meegemaakt hebben.

Amsterdam Schiphol – New York JFK

De reis vanuit Amsterdam is goed verlopen. Helaas vertrok ons toestel niet om 10:45, maar ruim een uur later. De gezagvoerder wist ons te vertellen dat dat kwam door de late aankomst van het toestel, en schoonmaakwerkzaamheden. Met dat laatste bedoelt men ongetwijfeld het team ingenieurs dat een uur lang aan de linker motor heeft gesleuteld, in de hoop dat wij dat niet door hadden. Een aan beide zijden opengesperde turbine, met daaromheen een zestal personen, rondrijdend in wagens met ‘ Engineering’ erop, valt bij mij toch onder een andere noemer. Maar, het verwijderen van vogelresten en dergelijken is natuurlijk ook een vorm van schoonmaken. Toen het eten geserveerd werd, heb ik dan ook maar de pasta genomen, in plaats van kip.

De vlucht was duidelijk niet volgeboekt, aangezien we zoveel ruimte hadden dat een van ons op de stoelen in de middenrij geslapen heeft, en de ander op onze eigen stoelen aan de raamzijde.

De rest van de vlucht is doorgebracht met het lezen van de magazines cq. reclamefolders. Ik kan hier niet alleen een Homer Simpson Moving Eyes Clock bestellen, maar ook een heus zwembad. Die laatste verruild overigens al van eigenaar voor iets minder dan 20.000 dollar. Verder ook meteen maar de lading foto’s van afgelopen zondag erdoorheen gejaagd.

Eenmaal aangekomen op John F. Kennedy Airport valt meteen op hoe luxe en modern onze luchthaven Schiphol eigenlijk is. De hallen en gangen tussen het vliegtuig en de douane doen erg communistisch aan. Het kan me op dat moment niet heel veel interesseren, want ik ben in New York! Ik merk dat ik continu de behoefte heb om luid “New York, baby!” te roepen.

Het personeel is overal erg behulpzaam en vriendelijk. De douane beambte begon een heel verhaal te vertellen over een Duitse vlucht van enkele dagen eerder. Daar waren nogal wat problemen mee geweest, waardoor hij z’n lunch niet heeft kunnen nuttigen. “Not a good day”, reageer ik, en een instemmende lach is het gevolg.

New York Subway

Eenmaal buiten hebben we de AirTrain (de interne rail-verbinding van het vliegveld) genomen naar de aansluiting met de Subway van New York. Eigenwijs als we zijn, nemen we daar toch de metro naar ons hotel.

Ook bij de aansluiting van AirTrain op de NY Subway weer zeer behulpzaam personeel en meteen een meevaller: een meisje die d’r vlucht moest pakken had nog een 3-day MetroCard over, die wij wel mochten gebruiken.

De Subway zelf doet naar Nederlandse standaarden enorm verloederd en aftands aan. In eerste instantie denk je dat dat wel beter wordt naarmate je dichter bij Manhatten komt. Naderhand blijkt elk metrostation er even erg aan toe te zijn. We zijn maar verwend in Nederland.

Tijdens de rit door Brooklyn komen we direct in aanraking met de New Yorkse cultuur (voor zover daar echt over te spreken valt): iedereen leeft in zijn eigen wereld en staart vaak alleen maar voor zich uit. De eerste impressie van het volk in de Subway doet er vijandig aan, maar dit lijkt langzaamaan te wennen. Naarmate we dichter bij Manhattan komen, zien we ook het percentage blanken snel toenemen.

Bij het uitstappen van de metro (wat in die drukte niet meevalt met een koffer en een grote rugtas), lopen we vanaf Bedford Avenue naar ons hotel. Daarbij vergissen we ons enorm in de afstand. Greenpoint Avenue was achteraf een betere optie geweest. Ook hier valt de verloedering, zoals het op ons overkomt, weer op. Straten en asfalt is duidelijk al jaren niet meer onderhouden, en vuilnis en graffity bepaald het straatbeeld. De straat met ons hotel, is nog een van de nettere straten die we tot dan toe in Brooklyn zijn tegengekomen.

Hotel

Ons hotel valt helaas tegen. Niet al te best onderhouden, en het personeel blijk erg autoritair. We moeten het er maar mee doen. In feite hoeven we er ook alleen maar te slapen en dat moet er wel lukken.

Union Square

We hadden om half zeven met Bas afgesproken, en wel op Union Square. Dat klonk al goed: “Tot woensdag om half zeven, op Union Square in New York!”.

Eenmaal aangekomen op het schitterende plein moet je toch wel even met je ogen knipperen. Het contrast van het straatbeeld met de ondergrondse is werkelijk enorm. Overal heerst een gezellige sfeer: mensen hangen rond op de banken, spelen gitaar, en het parkje zit vol met eekhoorntjes. Na een rondje gelopen te hebben zien we Bas. Eerstvolgende doel: eten en drinken regelen. Uiteindelijk belanden we een paar blocks verder bij een uitstekende pizzeria waar we voor $5,50 twee enorme slices en een beker cola krijgen. Na de maaltijd zitten we goed vol, en beginnen we aan de kennnismakingstour, onder leiding van Bas.

Deze brengt ons eerst bij Washington Square Park, waar een prachtig wit verlichte Arc het beeld bepaald.

Arc op Washington Square Park

Rockerfeller Center, Empire State Building, Times Square

Ik denk dat we de eerste avond zo’n 4 miles gelopen hebben. De uitgebreide avondtour bracht ons daarbij langs het Rockerfeller Center. Het enorme gebouw, waar diverse studio’s in zijn gelegen, is het ultieme toonbeeld van de New Yorkse rijkdom. Het plein buiten het gebouw is een enorme belevenis. De ijsbaan voor het gebouw is nog altijd geopend. Al met al een zeer mooie locatie om in de komende dagen wat nachtfoto’s te gaan maken.

Verder lopend, zien we na een paar blocks het Chrysler Building staan, en nog een eind verder lopen we onder het Empire State Building langs. Weinig woorden voor het formaat van de toren. Dat ga ik dan ook niet proberen te omschrijven. Ook het aangezicht van alle gebouwen op de route is indrukwekkend. Ik kan mij hier prima uit gaan leven!

Het is nog geen 9 uur ’s avonds, en we besluiten nog maar een eind te lopen. Ondanks Bas z’n eerdere opmerking, dat we beter eerst alleen Rockerfeller Center aan konden doen, en niet ook meteen Times Square, omdat we het beter stapje voor stapje op konden bouwen, zetten we toch koers richting het wereldberoemde plein. Daar aangekomen weet je gewoonweg niet wat je ziet, en waar je moet kijken. Het plein is zo ontzettend groot, en zo enorm fel verlicht door alle reclame, dat het bijna lijkt alsof het klaarlichte dag is. Fotograferen zal hier wel een fikse uitdaging worden, doordat het er werkelijk stikt van de toeristen.

De Subway terug naar het hotel

Na de toer zeggen we Bas in het metrostation van 42nd street gedag, en zetten we koers richting ons hotel. Inmiddels valt ons al op, dat we ons een stuk beter op ons gemak voelen in de Subway, en later ook in de wijk waar we doorheen moeten om bij het hotel te komen. Alles went…

Update:

Alle foto’s die ik in New York gemaakt heb zijn in de gallery te zien: