De opslagruimte van de voormalige haringfabriek in Djúpavík, een klein plaatsje in de IJslandse westfjorden. Buiten het knusse Hotel Djúpavík is er in het gehucht weinig meer te vinden. Enkel de haringfabriek en het nabijgelegen scheepswrak herinneren aan meer welvarende tijden.

Een zwart-wit registratie van een van de vele ijsbergen in het gletsjermeer Jökulsárlón, in het zuiden van IJsland.

Deze opvallende gekruisde voetbrug staat aan de rand van de camping bij Hotel Laugarholl in het oostelijke deel van IJslandse Westfjorden.

Een van de vele onbewoonde eilandjes in het Breiðafjörður, het fjord tussen het Snæfellsnes schiereiland en de Westfjorden. De foto is genomen vanaf de veerboot tussen Stykkishólmur en Flatey, vroeg in de ochtend.

Weg 1, de ringweg van IJsland, nabij Myvatn in het noorden van IJsland. Deze foto is genomen om 1 uur ’s nachts.

Een (voor zover mij bekend) naamloze waterval nabij het gehucht Laugarhöll, gelegen in de Westfjorden van IJsland. Het water stort hier zo’n twintig meter naar beneden in een smalle kloof. Het is niet ongebruikelijk dat een waterval geen naam heeft in IJsland, zelfs als deze in een land als Frankrijk een grote attractie zouden zijn. Bovendien kent IJsland een hoop ’seizoens-watervallen’, welke in het voorjaar plotseling ontstaan en een jaar later zomaar weer verdwenen kunnen zijn.

De Goðafoss is een van IJslands grootste (en volgens vele mooiste) watervallen. De waterval is gelegen in net noorden van IJsland en bijzonder vanwege de ronde vorm. De naam Goðafoss (‘godenwaterval’) stamt uit het jaar 1000, toen door het IJslandse parlement werd besloten om het Christendom als officiële nationale godsdienst te aanvaarden. De oude goden mochten vanaf dat moment alleen nog binnenshuis worden aanbeden. De wetspreker Þorgeir Þorkelsson heeft vervolgens als bewijs voor zijn bekering zijn beeltenissen van de oude goden in deze waterval.

Een zwart-wit bewerking van het prachtige berggebied Kerlingarfjöll, gelegen in het IJslandse binnenland.

Tijdens een regenbui wist ik dit silhouet van een dame voor de Font Màgica (magische fontein) te maken. De fontein en diens verlichting is ’s avonds gesynchroniseerd met enkele muziekstukken. Dit spektakel kan iedere avond worden aanschouwd. De fontein is ontworpen door de Catalaanse Carles Büigas voor de wereldtentoonstelling van 1929 en staat ook wel bekend als de ‘Magic Fountain’ en de ‘Fonteinen van Montjuïc’.

Een van de kenmerkende aspecten van Barcelona is de veelheid aan bijzondere architectuur die de stad siert. Dat was al zo ten tijde van Antoni Gaudí en is ook vandaag de dag nog volop in ontwikkeling. Je hoeft op een willekeurige plek in Barcelona nooit ver te lopen om weer wat bijzonders tegen te komen.

Zo staat aan de beroemde Passeig de Gràcia niet alleen de Casa Milà, Casa Ametller en Casa Batlló, maar ook een enigszins anoniem hotel met een bijzondere gevel. Dit Suites Avenue Hotel valt op door de organische vormen in de gevel, waarbij ontwerper Toyo Ito zich liet inspireren door het werk van Gaudí. Het gebouw is in 2009 opgeleverd, wat weer aangeeft dat de architectonische ontwikkeling van Barcelona nog lang niet ten einde is.