Deze bijna geheel blinde man in Santiago de Cuba wilde maar graag op de foto en trok daarom met moeite zijn kreupele lijf van de trap voor zijn huis om zo trots mogelijk op de te kunnen staan.

Deze boer op het platteland toont trots zijn maïs molen nadat hij ons onder het genot van koude (maar erg lekkere!) koffie met handen en voeten had verteld over het leven op het platteland. Terwijl hij de molen in gang zetten schoten aan alle kanten kakkerlakken onder de maalsteen vandaan.

Deze Cubaan ging met alle plezier op de foto in het kleurrijke Trinidad, zelfs zonder daar iets voor terug te verwachten. Dat laatste is inmiddels ongebruikelijk aan het worden in Cuba; nu het toegestaan is om geld aan te nemen van toeristen wordt daar gretig gebruik van gemaakt.

Sinds Cubanen op eigen basis (zwaar belaste) handel mogen bedrijven met toeristen wordt de kloof tussen arm en rijk in rap tempo groter. Met name op het platteland heeft men geen toegang tot ‘toeristengeld’ en leeft men voornamelijk in armoede. De vrouw op de foto leeft met haar familie op een kleine boerderij in de Vinales vallei (buiten de toeristische wandelpaden) in het westen van Cuba.

Deze oude Cubaan keek al enkele minuten stoïcijns voor zich uit vanaf een veranda in Pinar del Rio. Hij reageerde ook niet op mijn vraag of ik hem mocht portretteren, maar na het maken van de foto verscheen toch kortstondig een glimlach op zijn gezicht.

Genieten van een siësta in het Plaza de Armas in Havana.

Een typisch straatbeeld op de Paseo de Marti, dat samen met de Paseo del Prado de brede weg voor het El Capitolio in Havana vormt. Aan de zijde van de Paseo de Marti staan een aantal prachtige maar erg vervallen koloniale gebouwen. De hele dag door hangen er een hoop mensen rond bij de pilaren van deze gebouwen.

Een Cubaanse vrouw poseert voor geld op het Plaza de la Catedral in Habana Vieja, Havana’s oude centrum. Het is een van de mogelijke manier voor de gewone Cubaan om aan het zeer gewilde toeristengeld te komen.

Alle Cubanen krijgen een baan van de staat aangeboden en krijgen vervolgens allemaal evenveel uitbetaald in de Moneta Nacional (de nationale peso); omgerekend nog geen 15 dollar. Met deze munt kunnen ze zeer goedkoop aan voedsel en andere artikelen komen, voor zover er überhaupt ergens aan te komen is. De munt waarmee de toeristen betalen is de CUC, welke eveneens peso wordt genoemd en is gekoppeld aan de dollar. Een CUC is 25 nationale peso. Elke Cubaan die op de een of andere manier aan CUC’s kan komen heeft de mogelijkheid om aanzienlijk meer te verdienen dan Cubanen die op geen enkele wijze aan toeristengeld kunnen komen. De riante fooien van westerlingen kunnen vaak al een maandsalaris opleveren op een enkele avond!
Het pijnlijke gevolg van deze ontwikkeling is dat inmiddels zelfs afgestuurde artsen overheidsfunctionarissen omkopen om een baan als ober of piccolo te krijgen.

Wederom een foto van de bruiloft van Jaco & Rieneke, ditmaal een portret van de prachtige bruid.

Afgelopen donderdag trad dit schitterende stel in het huwelijksbootje en mij viel de eer ten deel om deze schitterende dag voor eeuwig vast te leggen.