De kleurrijk verlichte pilaren van het Nederlands Architectuurinstituut (NAi) in Rotterdam. De verlichting van deze gang verandert gedurende de avond langzaam met behulp van de verschillend gekleurde lampen die boven elke pilaar hangen.

Momenteel wordt het NAi verbouwt, waardoor er bij dit schouwspel ook de nodige hekken in de weg staan en er maar vanuit een beperkt aantal punten een dergelijke ’schoon’ schouwspel gefotografeerd kan worden.

Een papegaaiduiker (Fratercula arctica) op de rotsen van de vogelklif Látrabjarg in de Westfjorden (het meest westelijk gelegen punt van IJsland en daarmee ook van Europa). De papegaaiduiker (Atlantic Puffin in het Engels) behoort tot de familie van Alken. De dieren leven het grootste deel van het jaar op zee en komen enkel aan land om te broeden. Ze nestelen zich in meters diepe tunnels in de bovenste grondlaag van (bij voorkeur hoge) kliffen en rotswanden.

Alleen gedurende het broedseizoen hebben de papegaaiduikers de kleurrijke snavel en tekeningen die de vogels tot zo’n geliefde vogelsoort en een ware toeristische attractie maken. Na het broedseizoen verliezen ze het gekleurde deel van de snavel en hebben ze weer hun oorspronkelijke donkere en kleinere snavel.

Een detail van de met mozaïeken belegde zitbanken in het door Antoni Gaudí ontworpen Park Güell. Het park was oorspronkelijk voorzien als een tuindorp waarbinnen een 60-tal huizen zouden worden opgeleverd. Antoni Gaudí kreeg de opdracht voor het dorp in 1900 van Eusebi Güell. Uiteindelijk werden er maar twee huizen verkocht en opgeleverd en kreeg het onvoltooide tuindorp langzaam de functie van stadspark.