Siena, Italië
- 27 juli 2008 -
Op onze laatste dag in Toscane rij ik als enige af richting de Romeinse stichting Siena. De overige vier vakantiegangers besluiten een extra stranddagje in te lassen om bij te komen van de eerdere activiteiten. In Siena heb ik afgesproken met een vriendin die we eerder deze week al puur toevallig tegenkwamen in Florence, waardoor ik de stad niet in mijn eentje hoef te verkennen.
De route naar Siena brengt me weer door prachtige cretelandschappen. Even twijfel ik nog of ik wellicht ook de afslag richting San Gimignano moet nemen, maar dit idyllische plaatsje zal genoegen moeten nemen met een plek op de to-do-list voor een volgend bezoek. Het parkeren in Siena blijkt geen enkel probleem en in luttele minuten bevind ik mij midden in het historische centrum van de stad.
Allereerst bekijk ik de Basilica Cateriniana, een basiliek die niet heel veel indruk maakt. Dit wordt echter ruimschoots gecompenseerd door het bezoek aan de kathedraal van Siena, de Duomo di Siena. Het interieur van de kathedraal doet erg warm aan en is de mooiste die ik tot op heden gezien heb. Prachtig zijn bijvoorbeeld de vele fresco’s in de vloer van de kathedraal.
Aan de buitenzijde is overigens ook goed te zien hoe ooit de werkzaamheden gestart zijn voor de uitbreiding van de kathedraal. De muren en de aanhechtingen voor het gewelf van dit schip zijn duidelijk te zien in de omliggende gebouwen. De uitbreidingen waren uiteindelijk overbodig toen de stad getroffen werd door de pest en het schip is zodoende nooit afgebouwd.
Vanaf de Duomo lopen we richting het beroemde plein van Siena, het Piazza del Campo. Op het sfeervolle plein vallen direct de 9 verschillende vlakken op, welke symbool staan voor de 9 districten waar Siena oorspronkelijk uit opgebouwd is. Deze districten worden bij wijze van traditie nogsteeds gehandhaafd, wat bijzonder mooi naar voren komt tijdens de jaarlijkse paardenraces, de Palio di Siena.
Ook vandaag krijgen we een interessante demonstratie van een van de vele tradities die deze historische stad rijk is. Gedurende de dag viel het ons al op dat er in een deel van de stad overal rode vlaggen te zien waren. Daarnaast liepen er een hoop mensen uit dat deel van de stad ook met opgebonden vlaggen rond hun nek. ’s Avonds komen we erachter dat een van de districten vandaag zijn ‘wijkfeest’ viert. Dit begint in de eigen wijk, waar iedereen zich rond een kerk verzameld. De traditionele kledij (in dezelfde stijl als de rode vlaggen) valt meteen op. Na verloop van tijd komt de stoet in beweging, vooropgegaan door een twintigtal vlaggendragers en achtereenvolgens zo’n 20 trommelaars, alle moeders met kinderwagens, alle vrouwen, een blazersband, alle mannen, de voltallige jeugd en tenslotte weer een groep vlaggendragers. De stoet loopt richting het Piazza del Campo, waar de vlaggendragers zich vervolgens rond het plein positioneren al zwaaiende met de enorme rode vlaggen. In het midden van het plein geven beurtelings de trommelaars en de blazers een demonstratie. Zij worden daarbij regelmatig ondersteund door een koor met daarin alle mannen uit de optocht.
Uiteindelijk trekt de stoet terug de wijk in om daar vervolgens in de straten deel te nemen aan een gezamenlijk en feestelijk diner. En wij? Wij konden niet anders dan even balen dat we als Nederlanders niet gezegend zijn met een dergelijke rijke sociale cultuur. Blij dat we dit meegemaakt hebben nemen we plaats op een terras aan het sfeervolle plein. Rond middernacht stap ik in mijn auto en begin ik aan de twee uur durende terugreis. Siena was prachtig, maar tegelijkertijd genoeg voor één dag.